اتصال، محل به هم رسیدن دو قطعه است و استحکام مبلمان به آن بستگی دارد. برخی اتصالات سنتی نجاری‌اند و برخی مخصوص کابینت‌سازی صفحه‌ای. بازگشت به واژه‌نامه کامل.
اتصالات سنتی چوب
نر و ماده
اتصالی که در آن زبانه‌ای در لبه یک قطعه (نر) داخل شیاری در لبه قطعه دیگر (ماده) قرار می‌گیرد. در کف‌پوش‌ها و دیوارپوش‌ها و اتصال لبه‌به‌لبه تخته‌ها رایج است.
فاق و زبانه
اتصال محکم سنتی که در آن زبانه انتهای یک قطعه داخل سوراخ یا فاق قطعه دیگر می‌رود؛ در قاب درها، صندلی و میز.
دم‌چلچله
اتصال گوشه با زبانه‌های ذوزنقه‌ای (شبیه دم پرستو) که در هم قفل می‌شوند؛ بسیار محکم و زیبا، رایج در کشوهای چوب ماسیو و جعبه‌ها.
لب‌به‌لب
ساده‌ترین اتصال: دو قطعه فقط کنار هم قرار می‌گیرند و با چسب، پیچ یا دوبل محکم می‌شوند.
اتصال فارسی
اتصال دو قطعه که لبه‌هایشان فارسی (۴۵ درجه) بریده شده؛ گوشه تمیز بدون دیده شدن مقطع. اصطلاحات برش
اتصالات کابینت‌سازی صفحه‌ای
دوبل
میله چوبی کوتاه که در سوراخ‌های روبه‌روی دو قطعه با چسب قرار می‌گیرد؛ هم‌ترازی و استحکام. اتصالات مونتاژ
الیت (مینی‌فیکس)
اتصال قابل‌جداشدن با یک بادامک گرد و یک پیچ یا میله؛ امکان باز و بسته کردن مبلمان.
کانفرمات
پیچ مخصوص ورق‌های صفحه‌ای با رزوه پهن برای اتصال صفحه به لبه. انواع پیچ
پیچ اتصال یونیت
پیچ و مهره دوتکه برای بستن دو یونیت کابینت کنار هم.
اصطلاحات مرتبط
پیش‌سوراخ
سوراخ کوچک قبل از بستن پیچ تا قطعه ترک برندارد و پیچ بهتر گیر کند.
خزینه
گشاد کردن دهانه سوراخ تا سر پیچ هم‌سطح قطعه شود.
هرز شدن
از بین رفتن رزوه داخل سوراخ به طوری که پیچ گیر نمی‌کند. تعمیر سوراخ گشاد
گیره کردن
نگه داشتن قطعات چسب‌خورده با گیره تا چسب خشک شود. انواع چسب چوب
جمع‌بندی
اتصالات سنتی (نر و ماده، فاق و زبانه، دم‌چلچله) بیشتر در چوب ماسیو و اتصالات دوبل، الیت و کانفرمات در کابینت‌های صفحه‌ای به کار می‌روند. ادامه: اصطلاحات قطعات کابینت